بررسی آموزش معماری در دانشگاه‌های ایران درراستای حل بحران هویت معماری معاصر ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری معماری،گروه معماری،واحد سنندج،دانشگاه آزاد اسلامی،سنندج،ایران

2 استادیار،گروه معماری،واحد سنندج،دانشگاه آزاد اسلامی،سنندج،ایران

10.22034/ias.2021.288751.1622

چکیده

معماری در ایران در دوره معاصر دارای ویژگی های متعددی است که برخی از این ویژگی­ها از حافظه تاریخی معماری ایران فاصله زیادی دارد. با توجه به ارتباطات گسترده فرهنگی در نظام جهانی و  از میان رفتن  بسیاری از عناصر هویت ساز منجر به ایجاد بحران در هویت در عرصه­های مختلف شده و هنر معماری نیز از این تحول دور نمانده است. مسئله­ای که اینجا مطرح می­گردد چگونگی مدیریت بحران معماری توسط آموزش دانشگاهی است. آموزش معماری یکی از موضوعات مهم و کلیدی در جریان رشد و شکوفایی هنر معماری در ایران و ترسیم آینده معماری ایران به شمار می­آید. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و از  نظر  هدف کاربردی است. شیوه گردآوری اطلاعات پیمایشی  است که از طریق ابزار پرسشنامه انجام شد. جامعه آماری این پژوهش 100  نفر از مجموع  اساتید خبره دانشکده‌های معماری کشور می­باشد و حجم نمونه­گیری در این پژوهش با استفاده از فرمول کوکران 79 نفر است. به دلیل تسهیل در این نمونه­گیری پنج دانشگاه معتبر کشور دانشگاه تهران، بهشتی، علم و صنعت، رازی کرمانشاه و کردستان بررسی شد. یافته­های پژوهش حاکی از این است که الگوی اصلی معماری اصیل ایرانی با حل بحران نظام آموزش دانشگاهی کشور ارتباط مستقیم دارد. از سوی دیگر آموزش دانشگاهی و وجود یک الگوی مناسب آموزشی مهم ترین اصول برپایی یک نظام مناسب و برطرف کردن بحران هویت معماری داخلی است. با امحال معماری اصیل ایرانی در نظام آموزش معماری به صورت هویت‌گرا می‌توان بحران هویت معماری معاصر کشور را برطرف کرد.
اهداف پژوهش:

تعین نقش آموزش معماری دانشگاه‌­های ایران در راستای حل بحران هویت معمار معاصرکشور.
ارائه رویکردی در آموزش معماری و در جهت بهبود بحران هویت معماری معاصر کشور.

سوالات پژوهش:
1.برنامه‌ریزی نظام آموزش معماری جامع چه تأثیری بر حل بحران هویت معماری ایران دارد؟

مهم­ترین رویکردهای آموزش معماری جهت ارتقای دانش معماری دانشجویان کشور و در راستای آن ارتقا معماری دانشگاهی کشور جهت بهبود بحران هویت معماری کشور چیست؟

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Study on the Architectural Education System in Iranian Universities in Order to Solve the Identity Crisis of Contemporary Iranian Architecture

نویسندگان [English]

  • Mohammad Ali Zarafshani 1
  • Arsalan Tahmasebi 2
  • Qader Bayzidi 2
1 PhD student in architecture,Department of Architect,Sanandaj branch,Islamic Azad University,Sanandaj,Iran
2 Assistant professor.Department of Architect.sanandaj branch.Islamic azad university.sanandaj.iran
چکیده [English]

Education methods are one of the most significant topics today, the main purpose of which is to find new solutions to improve the quality of learning. Iran's educational structures have not changed much in recent decades and one of the main reasons is the unfamiliarity of professors with new teaching methods. Iranian architecture education, similar to other sciences, is associated with its own problems and complexities. To conduct this research, via an inductive analysis of theoretical content, primary, various methods of teaching, review and theoretical and practical classification have been done, then each in two categories, including methods and practical solutions, is modeled and the content framework of their constituents is specified. In the method section, our goal is to determine the general framework for the formation of its thematic content in terms of the intended educational method. In the process option, the application and the procedure of using the mentioned method and possible tools in that educational process are specified. In the next step, the selected cases have been comparatively evaluated based on the effective criteria in Iranian architectural education, with the aim of finding possible potentials for future research. Finally, after the theoretical analysis of educational methods with effective structural criteria many potentials have been identified, among which the problem-based method is one of the valid solutions; however, an accurate evaluation of each category requires further research.
Research aims:

Examining the types and methods of education and the conditions of their use.
Analysis of theoretical and practical teaching methods and understanding of methodological frameworks in architecture.

Research questions:

What are the types and methods of education in the structure of Iran's educational system?
What methods and structures are applied in teaching architecture in Iran?

کلیدواژه‌ها [English]

  • Architectural education
  • structural methods and criteria
  • practical and theoretical education
اردلان، نادر؛ بختیار، لاله. (1390). حس وحدت: نقش سنت در معماری ایرانی. چاپ اول، ترجمه و. جلیلی، تهران: علم معمار.
معماریان، غلامحسین. (۱۳۸۴). سیری در مبانی نظری معماری. تهران: نشر سروش دانش.
مایر، راشمی؛ هرناندز، کارلوس. (1385). یادگیری برای هزاره نوین؛ چالش­های آموزش در قرن بیست و یکم، ترجمه مرضیه کیقبادی، علیرضا بوشهری و وحید وحیدی مطلق، تهران: مرکزآینده پژوهی علوم و فناوری.
حجت، عیسی. (1382). "آموزش معماری و بی ارزشی ارزشها". نشریه هنرهای زیبا، شماره 41 ، صص70-63.
حسینی، سیدباقر؛ مفیدی شمیرانی، سیدمجید و مدی، حسین. (1387). «آموزش معماری پایدار در ایران»، مجله فناوری و آموزش.
دباغ پور، راحله؛ فروزانفر، فرید. (1394). «هویت و راهکارهای احیای آن در معماری معاصر ایران»، همایش ملی معماری و شهرسازی ایرانی اسلامی.
روح­الامینی، محمود و همکاران. (1379). «میزگرد فرهنگ و هویّت ایرانی، فرصت­ها و چالش­ها»، فصلنامه­ی مطالعات ملّی، 2(4)، 60- 9.
رفیعی جیردهی، علی؛ حبیب­زاده و خطبه سرا، رامین. (1392). «بررسی عوامل مؤثر بر هویت جمعی (محلی، ملی و جهانی) شهروندان گیلک»، فصلنامه مطالعات توسعه اجتماعی– فرهنگی، 1 (2)، 129- 101.
قدوسی فر، سیدهادی و همکاران. (1391). «آموزش سنتی معماری در ایران و ارزیابی آن از دیدگاه یادگیری مبتنی بر مغز». نشریه مطالعات معماری ایران.
قرائتی، حسنا. (1394). «هویت در معماری ایرانی»، همایش ملی معماری و شهرسازی ایرانی- اسلامی.
کریمی، محمد. (۱۳۸۷). «نظام آموزش معماری، معماری فرهنگ»، سال دهم، شماره ۲۳، صص20-1.
معین کریمیان، زهرا؛ احمدوند، علی محمد. (1392). «جامعه اطلاعاتی، هویت فرهنگی و رسالت دانشگاه‎ها»، فصلنامه تحقیقات فرهنگی، 5 (3)، 76- 47.
نقره کار، عبدالحمید؛ طبرسا، محمدعلی. (1389). «بالندگی اصول و مؤلفه­های سامانمند هویت اسلامی در شالوده معماری معاصر، از مقیاس تک بناها تا بافت­های شهری»، آبادی، وزارت مسکن.
نقی زاده، محمد. (۱۳۸۲). «معنویت گرایی در هنر و آموزش هنر»، گنجینه معارف، شماره 17 و 18، 10-1.
Abel, C. (2007). Architecture, technology and process. Routledge.
Hassan, D. K. (2018). Teaching Humanities in Architecture Education: Investigating the Potentials of Interactive Photography Exposition as an Inquiry-Based Learning Tool. Education and Urban Society, 0013124517748725.
Mohareb, N., & Maassarani, S. (2018). DESIGN-BUILD: AN EFFECTIVE APPROACH FOR ARCHITECTURE STUDIO EDUCATION. ArchNet-IJAR: International Journal of Architectural Research, 12(2), 146.
Nicholas, C., & Oak, A. (2018). Building consensus: Design media and multimodality in architecture education. Discourse & Society, 0957926518754415.
Salman, M. (2018). Sustainability and Vernacular Architecture: Rethinking What Identity Is. In Urban and Architectural Heritage Conservation within Sustainability. IntechOpen.
Torabi، Z., & Brahman, S . (2013) Middle-East Journal of Scientific Research 15 (1): 106-113.