علی‌رغم اینکه موسیقی مناطق ایران، همانند ردیف موسیقی سنتی ایران یک صدایی است و در اصل تابع هته روفونی، با این حال به فرم‌های چندصدایی، اگرچه اکثراً ناخودآگاهانه، برخورد می‌شود. هدف از این تحقیق، بررسی خوانش ادبی - موسیقایی براساس نظریۀ فرِدِریک سونَک (Frédéric Sounac)، در دو اثر نویسندۀ معاصر فرانسوی، پاسکال کینیار (Pascal Quignard) به نام‌های همۀ «صبح‌های جهان» و «درس موسیقی» است. فرِدِریک سونَک ورود موسیقی را در آثار ادبی با بهره‌بری از اصطلاحات متداول موسیقایی در قرون‌وسطی و باتکیه‌بر مدل‌های لوگوژِن (Logogène) –موضوعی– مِلوژِن (Mélogène) –صدادار– و مِلوفُرم (Méloforme) –رسمی– موردمطالعه قرار داده است. بررسی جایگاه چندصدایی در موسیقی ایران از دیگر مسائل این مقاله است. در  این مقاله، به روش تحلیلی - توصیفی، از بین سه مدل، به بررسی و تشخیص مدل مِلوفُرم خواهیم پرداخت که شامل یک روش جدید ترکیبی در ادبیات است و فرم‌، ژانر، تکنیک‌ موسیقایی و یا به تعبیر دیگر، فوگ‌ (Fugue)، کُنتُرپوان (Contrepoint)، لایت‌موتیف (Leitmotiv) و تِم‌ (Thème) را دربر می‌گیرد. برای به‌کارگیری مدل مِلوفُرم، باید از یک ‌طرف قوۀ مخیلۀ عالی و از طرف دیگر، آگاهی‌های لازم در زمینۀ موسیقی داشت تا امکان ارتباط بین متن و فرم یا تکنیک موسیقایی برقرار شود. در این تحقیق، خواهیم دید که چگونه پاسکال کینیار، با تکیه‌بر تکنیک‌های کاملاً ادبی، درصدد برمی‌آید تا جنبه‌هایی از موسیقی را در عالم ادبی خود وارد کند. ابتدا اشاره‌ای به مدل مِلوفُرم خواهیم داشت، سپس در قسمت‌ دوم، رمانِ همۀ «صبح‌های جهان» و در قسمت سوم، «رسالۀ درس موسیقی» را موردبحث و بررسی قرار خواهیم داد.
اهداف پژوهش:

بررسی خوانش ادبی - موسیقایی رمان همۀ «صبح‌های جهان» و «درس موسیقی» براساس نظریۀ فرِدِریک سونَک.
بررسی چندصدایی در موسیقی معاصر.

سؤالات پژوهش:
1.تحلیل ادبی- موسیقایی رمان همۀ «صبح‌های جهان» و «درس موسیقی» براساس نظریۀ فرِدِریک سونَک چگونه است؟

چندصدایی در موسیقی معاصر چه جایگاهی دارد؟