مطالعات هنر اسلامی

مطالعات هنر اسلامی

نقش استفاده از هوش مصنوعی در بهبود کیفیت تئاتر (مطالعه موردی تئاتر آیینی)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 کارشناسی ارشد کارگردانی نمایش، دپارتمان هنر،داشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز،تهران، ایران
2 هیئت علمی گروه نماش، دپارتمان هنر،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز ،تهران، ایران
10.22034/ias.2023.397263.2203
چکیده
پس از ظهور عصر شبکه‌های اجتماعی و اینترنت، هوش مصنوعی کارکردهای جدیدی برای استفاده عموم و متخصصان پیدا کرده است. با احیای ایده جهان‌های ممکن، هوش مصنوعی در حوزه ادبیات نمایشی و تئاتر در قالب گره‌گشایی برخی از مشکلات مربوط به گزاره‌های نمایشی ازجمله نحوۀ استفاده از هویت‌های آیینی و خیالی با استفاده از مسئله تضاد در داستان بازی و باورپذیری روایت به‌کار رفته در زبان طبیعی. استفاده از هوش مصنوعی برای تحلیل جهان‌های ممکن در نمایش‌های آیینی می‌تواند رویکرد جدیدی را بین این دو حوزه که تاکنون متفاوت و نامرتبط با یکدیگر بودند ایجاد کند. تعدد جهان‌های داستانی مرتبط با متن از نظر تعدد قرائت‌ها و باورها و آگاهی از آن‌ها در این نگرش حائز اهمیت است. از این حیث، در این پژوهش، استفاده از هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت روایت در تئاتر آیینی مورد تحلیل قرار گرفته است.
اهداف پژوهش:

تحلیل کاربردهای هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت تئاتر آیینی.
سکوی جهان‌های ممکن با استفاده از هوش مصنوعی در تئاتر.

سؤالات پژوهش:

هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت تئاتر آیینی چگونه عمل می‌کند و چه کاربردی دارد؟
هوش مصنوعی چگونه با استفاده از لنز جهان‌های ممکن به کیفیت تئاتر کمک می‌کند؟

 
 
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

The Role of Artificial Intelligence in Enhancing the Quality of Theater (A Case Study of Ritual Theater)

نویسندگان English

Ehsan Nasri 1
Amir Dejakam 2
1 Master Degree in Drama Directing, Art Department, Islamic Azad Dashgah, Tehran Branch, Tehran, Iran
2 Faculty of Drama Department, Department of Art, Islamic Azad University, Tehran Branch, Center, Tehran, Iran
چکیده English

Following the advent of the social media and internet era, artificial intelligence (AI) has developed new functions for both public and professional use. By reviving the concept of possible worlds, AI has been employed in the realm of dramatic literature and theater to resolve certain challenges related to theatrical propositions—including the use of ritual and imaginary identities, the application of conflict in gameplay, and the plausibility of natural-language narratives. The use of AI to analyze possible worlds in ritual performances may establish a novel approach bridging these two previously distinct and unrelated fields. The multiplicity of narrative worlds tied to the text—in terms of diverse interpretations, beliefs, and awareness—holds particular significance in this perspective. Thus, this study examines the application of AI in enhancing narrative quality in ritual theater.
Research Objectives:

Analyzing the applications of AI in improving the quality of ritual theater.
Establishing a platform for possible worlds through AI in theater.

Research Questions:

How does AI function in enhancing the quality of ritual theater, and what are its applications?
How can AI, through the lens of possible worlds, contribute to theatrical quality?

کلیدواژه‌ها English

Ritual theater
artificial intelligence
possible worlds
dramatic literature
آذرپیرا، محسن؛ اردستانی رستمی، حمیدرضا؛ امامی، نصرالله و خردمندپور، مسعود. (1401). «بررسی و تحلیل ساختارهای انسان‌گرایی در شخصیت‌های اساطیری فانتزی منظومه‌های حماسی بهمن‌نامه و فرامرزنامه منطبق با نظریه خودشکوفایی آبراهام مزلو». مطالعات هنر اسلام،  19(45)، 7-26.
الیاده، میرچا. (1368). آیین‌ها و نمادهای آشناسازی: رازهای زادن و دوباره زادن. ترجمه: نصرالله زنگونی، تهران: نشر نگاه.
انصاری، امین. (1389). مقدمه‌ای بر روایت در هنر رسانه جدید. تهران: نشر افراز.
برسلر، چارلز. (1386). درآمدی بر نظریه‌ها و روش‌های نقد ادبی. ترجمه: مصطفی عابدینی فرد. تهران: انتشارات نیلوفر.
حسین‌زاده نمدی، مرجان؛ اردلانی، حسین؛ خبری، محمدعلی و امینی، رحمت. (1401). «بازخوانی مفهوم انسان - حیوان با تأکید بر نظریه ژیل دلوز از منظر پساساختارگرایی (پست‌مدرنیست) با خوانش یازده نمایشنامه». مطالعات هنر اسلامی، 19(48)، 253-270.
شکنر، ریچارد. (1388). نظریه اجرا. ترجمه: مهدی نصرالله‌زاده، تهران: سمت.
عسگرزاده، حسن. (1385). هوش مصنوعی. تهران: دانشگاه پیام‌نور.
قاسمی، معصومه؛ بنی‌اردلان، اسماعیل؛ صادقی شهپر، علی و اردلانی، حسین. (1401). «نشانه‌شناسی متن و اثر هنری در آرای رولان بارت با رویکرد خوانش متون و آثار هنری کهن». مطالعات هنر اسلامی، 19(45), 505-518.
کریپکی، سول. (1380). «ملاحظات معناشناختی در منطق وجهی». ترجمه: کاوه لاجوردی. نشر ریاضی، شماره 1، 2 28-33.
کازنو، ژان. (1377). جامعه‌شناسی وسائل ارتباط ‌جمعی. ترجمه: باقر ساروخانی‌، منوچهر محسنی‌. تهران‌: اطلاعات‌
کراپ، الکساندر و دیگران. (1377). جهان اسطوره‌شناسی. ترجمه: جلال ستاری، تهران: مرکز.
ناظرزاده کرمانی، فرهاد. (1368). نمادگرایی. تهران: سروش.
Fesenko, O. (2017). “Intellectual Property In Artificial Intelligence”, University Of Tartu School Of Law Department..
Ronen, R. (١٩٩٤). Possible world in literary theory. Newyork. Cambridge university
Russel , Stuart J And Norving , Peter , “Artificial Intelligence A Modern Approach” , Third Edition.
Schmit-Erfurth, U,. And Other. (2018). Artificial Intelligence In Retina, Progress In Retinal And Eye Research, Volume 67.
Searle, John, R. (١٩٧٥). "The logical status of fictional discourse". New literary history.
Vol٦, No٢. ٣١٩-٣٣٢
Willoby, A.D. (2011). Video Game Theatre, Theses and Dissertations, Virginia Commonwealth University.