موسسه مطالعات هنراسلامی مطالعات هنر اسلامی 1735-708X 15 34 2019 06 22 The Coordination of Technique, Materials and Environment and its Application in the Beauty and Performance of Traditional Buildings of Iranian Desert Cities هماهنگی تکنیک، مصالح و محیط زیست و کاربرد آن در زیبایی و عملکرد بناهای سنتی شهرهای کویری ایران 215 239 95997 10.22034/ias.2019.95997 FA ژنیت رستمی عضو هیئت علمی ،گروه معماری ،دانشکده معماری و شهرسازی ،واحد تهران مرکز،دانشگاه ازاد مهرداد جاویدی نژاد استادیار گروه معماری ،دانشکده معماری وشهرسازی،واحد تهران مرکز،دانشکاه ازاد اسلامی 0000-0002-1228-8836 بهروز منصوری استادیار گروه معماری دانشگاه ازاد اسلامی واحد تهران مرکز Journal Article 2019 03 25 In accordance to the adaptation of architectural styles to the specific climatic conditions of the desert regions has led to the formation of an architectural style tailored to the needs of these areas. Understanding the coordination mechanisms of the technique, materials and environment and its intended application in understanding the concept of aesthetics and the performance of traditional buildings in the Iranian desert cities has attracted the attention of local and foreign researchers. In general, the concept of sustainability formed as a result of human awareness of environmental issues and socio-economic and cultural problems can be seen in desert architecture. One of the most important goals of sustainable development is to preserve nature and to alter the overall outlook towards it; furthermore, it is also sought to promote sustainable development in the built environment termed as sustainable architecture. Hence, the aim of this article is to understand climate adaptation and the environment response of traditional Iranian structures in the unique climate conditions of the desert. In this regard, this paper with a descriptive and analytic methods expresses this hypothesis that there seems to be a reliable and unique association between technique, structuring materials and environment with traditional Iranian structures built in desert areas. In order to prove the research hypothesis, first a descriptive and eloquent definition of the concept of sustainability in the structures and synergies created in the desert ecosystem and architecture is presented and then, the spatial features of a native desert architecture model after climate adaptation are described. Finally, it has been proven that the special features of architecture in desert areas have led to the emergence of beautiful traditional buildings appropriate to the climate of this resort. در نتیجه ی سازگاری شیوه های معماری با شرایط ویژه آب و هوایی مناطق کویری، موجب شکل گیری سبک معماری متناسب با نیاز این مناطق شده است. شناخت ساز و کارهای هماهنگی تکنیک، مصالح و محیط زیست و کاربرد متصور آن در شناخت مفهوم زیبایی و عملکرد بناهای سنتی شهرهای کویری ایران، توجه ویژه محققان خارجی و داخلی را به این مسئله معطوف کرده است. به طور کلی، مفهوم پایداری که در نتیجه آگاهی بشــر نســبت به مسائل محیط زیست و مشکلات فرهنگی- اجتماعی و اقتصادی شکل گرفت را می توان در معماری بناهای کویری مشاهده کرد. یکی از مهمترین اهداف توســعه پایدار، حفظ طبیعت و اصلاح نگاه به آن است و تجلی توسعه پایدار در حوزه محیط ســاخته شــده که معماری پایدار نامیده می شود. بنابراین، هدف این مقاله، تشریح چگونگی تطابق آب و هوایی و پاسخگویی محیطی ابنیه سنتی ایرانی به شرایط اقلیمی خاص کویر می باشد. در این راستا، این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی، این فرضیه را مطرح می کند که به نظر می رسد بین تکنیک، مصالح و محیط زیست و عملکرد بناهای سنتی شهرهای کویری ایران تناسب و هماهنگی ویژه ایی برقرار است. به جهت اثبات فرضیه تحقیق، ابتدا تعریف و توصیفی از مفهوم پایداری در سازه ها و هماهنگی های ایجاد شده در اکوسیستم زیستی و معماری مناطق کویری ارائه شده است و سپس، ویژگی های فضایی مدل معماری بومی مناطق کویری به دنبال سازگاری های آب و هوایی توصیف شده است. در انتها، این موضع به اثبات رسیده است که ارکان ویژه و اصلی معماری در مناطق کویری منجر به پیدایش بناهای سنتی زیبا متناسب با اقلیم این خواستگاه شده است.    https://www.sysislamicartjournal.ir/article_95997_df9e078b8e81fcbb99278664413aab89.pdf