Islamic Art Studies

Islamic Art Studies

The position of contemporary Persian poetry from the perspective of sociology and art

Document Type : Original Article

Authors
Nasrin Seyedzavar 1
Rahim Taher 2
Manizheh Falahi 2
1 , Department of Persian Language and Literature, Faculty of Humanities, Saveh Branch, Islamic Azad University, Saveh, Iran
2 Department of Persian Language and Literature, Faculty of Humanities, Saveh Branch, Islamic Azad University, Saveh, Iran
10.22034/ias.2021.266980.1504
Abstract
Sociological studies of literature began and recognized in universities and research centers since the mid-20th century. The turning point of this occurrence is the theory of the "Emptiness of Tones" in the nineteenth century, with three important elements in the emergence of the literary work of "collective spirit, position and time." According to other major scholars, the discipline, such as George Luqach, Goldman, Leolinenthal and Roberas Carpith, looks at the social, economic, and political context of the community, in contrast to the formalistic critique of the text itself. With systematic work, Lucingeldmann introduced literature into a developmental constructivist, sociologically explored, and examined the foundations and the intricacies of the works. From the constitutional era, factors such as the development and enhancement of Iran-Europe relations, changes in the structure of intellectual structures, and the collection of social and political events have brought about the transformation and content of contemporary poetry. The constitutional period was an opportunity for poets and intellectuals to transform the intellectual context of the social thinkers through familiarity with Western culture, publishing magazines and newspapers and translating the works of the great writers of the world, and transforming Persian poetry and
Keywords
Contemporary Persian poeatry
Literary criticism
Lecine goldmen
Sociology of Persian Literature
احمدی، بابک. (1388). ساختار و تأویل متن. تهران: نشر مرکز
اخوان ثالث، مهدی. (1389). تورا ای کهن بوم دوست دارم. تهران: نشر زمستان.
امین‌پور، قیصر. (1378). پای فوارۀ نخل. به کوشش ابراهیم سنایی، تهران: انتشارات صمد.
براهنی، رضا. (1358). قصه‌نویسی. تهران: اشرفی.
تقی‌زاده، محمود. (1389). جامعه‌شناسی ادبیات جهان. تهران: سرمدی.
تولستوی، لئو. (1364). هنر چیست؟. مترجم: کاوه دهگان، تهران: امیرکبیر.
رجایی، مهدی. (1395). «معرفی تعدادی از نمادهای شاخص در هنر ایران ملهم از ادبیات فارسی با تأکید بر هنرهای کاربردی». کنگره بین‌المللی زبان و ادبیات.
رجبی، زینب؛ فهیمی‌فر، اصغر. (1400). «مطالعه بین‌رشته‌ای صور خیال در ادبیات و نگارگری ایران با تأکید بر آرایه استعاره». فصلنامه میان‌رشته‌ای در علوم انسانی، دوره 13، شماره 2، 119-89.
رویایی، یدالله. (1346). دلتنگی‌ها. چاپ اول، تهران: روزنه.
دیچز، دیوید. (1394). شیوه‌های نقد ادبی. مترجمان: محمدتقی صدقیانی، غلام‌حسین یوسفی، تهران: علمی.
حریری، ناصر. (1365). هنرو ادبیات امروز، گفتگویی با احمد شاملو، رضا براهنی. بابل: کتابسرای بابل.
شادآرام، علیرضا؛ نامور، زهرا. (1400). «چیستی و چرایی تأثیر ادبیات عرفانی بر نگارگری ایرانی (با رویکرد نشانه‌شناسی)». فصلنامه پژوهش‌های ادب عرفانی، شماره2، 210-185.
شاملو، احمد. (1389). مجموعه آثار، دفتر یکم، شعرها. چاپ نهم، تهران: نگاه.
شفیعی کدکنی، محمدرضا. (1390). با چراغ و آینه در جستجوی ریشه‌های تحول شعر فارسی. تهران: سخن.
عسگرنژاد، منیر؛ گذشتی، محمدعلی. (1394). «هنر ادبی و ادبیات هنری». علوم ادبی، شماره7، 15-1.
فرخ‌زاد، فروغ. (1355). ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد. چ چهارم، تهران: مروارید.
فضیلت، محمود. (1390). اصول و طبقه‌بندی نقد ادبی. تهران: زوّار.
کاظم‌زاده، نسرین. (1399). «ارتباط میان ادبیات و هنر براساس مدرسه تطبیقی آمریکا». ششمین همایش بین‌المللی مطالعات زبان و ادبیات در جهان اسلام.
گلدمن، لویسس و دیگران. (1392). درآمدی بر جامعه‌شناسی ادبیات (مجموعه مقاله). گردآورنده و مترجم: محمدجعفر پوینده، تهران: نقش جهان مهر.
ولک، رنه و و آوستن وارن. (1373). «نظریۀ ادبیات». تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
هیوبرت، دریفوس؛ پل، رابینو. (1379). میشل فوکو فراسوی ساختگرایی و هرمنوتیک. مترجم: حسین بشیریه، تهران: نشر نی.