Islamic Art Studies

Islamic Art Studies

Death and life in the poems of Hossein Manzavi and its reflection in the painting of Qazvin Safavid school

Document Type : Original Article

Authors
Fahimeh Mashayekh Kandaskola 1
Batool Fakhroleslam 2
1 Department of Persian Language and Literature, Neishabour Branch, Islamic Azad University, Neishabour, Iran.
2 Department of Persian Language and Literature, Neyshabur Branch, Islamic Azad University, Neyshabur, Iran
10.22034/ias.2021.279346.1580
Abstract
Hussein Manzavi knows the secret of human life and death in love. He believed that without love, no one could interpret the story of life. He believes in the afterlife and considers martyrdom the best death. This article seeks to answer the question of whether the isolated poems show his gaze more on death or life. Also, the method of this research is descriptive-analytical and the findings of this research show the isolated view that is more focused on life and love, but at the same time, death is considered as a chapter of life and is beautiful and glorious. Is. As a result, his work shows that the belief in death increases the possibility of productivity in life and contributes to happiness in life.
Research questions:
- What is life and what is the definition of death?
- What are the phenomena of death in the life and works of poets?
Research purposes :
- A study of what and why life and attention to death and death thinking in the poetry of contemporary poets.
- Research on the cause and context of the phenomenon of death thinking in the poetry of poets, including contemporary poets
Keywords
death
life
world after death
love
isolation
قرآن کریم
آدونیس، علی ا­حمد­سعید. (1380). تصوف و سوررئالیسم. ترجمه: حبیب­الله عباسی، تهران: روزگار.
دهخدا، علی­اکبر. (1377). لغت­نامه. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.  
زرین­کوب، عبدالحسین. (1372). سرّ نی. جلد اول، چاپ چهارم، تهران: سخن.
حسام­پور، سعید و دیگران. (1394). «مرگ و مرگ‌اندیشی در اشعار اخوان ثالث، شاملو و فروغ فرخزاد». پژوهش‌نامۀ ادب غنایی، شمارة24 ،96-77.
شفیعی­کدکنی، محمدرضا. (1353). «مقام انسان در عرفان ایرانی»، مجله یغما، شمارة 309، 151-147.
سجادی، سید­ضیاء­الدین. (1372). مقدمه­ای بر مبانی عرفان و تصوف. تهران: انتشارات سمت.
شفیعی ­کدکنی، محمدرضا. (1380). ادوار شعر فارسی؛ از مشروطیت تا سقوط سلطنت. تهران: نشر سخن.
شفیعی ­کدکنی، محمدرضا. (1386). موسیقی شعر. چاپ دهم، تهران: نشر آگاه.
شمس لنگرودی، محمد. (1378). تاریخ تحلیلی شعر نو. 4 جلد، چاپ ششم، تهران: نشر مرکز.
شمیسا، سیروس. (1390). مکتب­های ادبی. تهران: نشر قطره.
فروم، اریک. (1385). انقلاب امید. ترجمه: مجید روشنفکر، چاپ چهارم، تهران: نشر مروارید.
کاظمی، روح­ا... . (1388). سیب نقره­ای ماه، نقد غزل­های حسین منزوی. تهران: انتشارات مروارید. 
گیگلو، اردلان؛ شهبازی شیران، حبیب. (1402). «ویژگی‌های نگارگری در مکتب قزوین و مشهد». همایش پژوهش‌های مدیریت و علوم انسانی در ایران». مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین‌المللی پژوهش‌های مدیریت و علوم انسانی در ایران.
گودوین، دافلد. (1372). فوبی، ترجمه: نصرت­الله پورافکاری، تهران: نشر رشد.
محمدی، محمدحسین. (1385). فرهنگ تلمیحات شعر معاصر. چاپ دوم، تهران: نشر میترا.
معین، محمد. (1371). فرهنگ معین. جلد1، چاپ هشتم، تهران: امیرکبیر.
منزوی، حسین. (1389). مجموعه غزلیات منزوی. به کوشش محمد فتحی، تهران: مؤسسه انتشارات نگاه.
میرسپاسی، علی. (1388). اخلاق در حوزة عمومی. تهران: نشر ثالث. 
نیچه، فریدریش. (1389). چنین گفت زرتشت. ترجمه: داریوش آشوری، چاپ هفتم، تهران: نشر آگاه.