تعلیق روایت در نگارگری و خوانش آن بر اساس تصویر بر پایه دیدگاه ایمدال (مطالعه موردی: کشتن اسفندیار ارجاسب را، یوسف و زلیخا، سماع دراویش)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 فارغ التحصیل گروه آموزشی پژوهش هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، شهر زاهدان، کشور ایران

2 گروه نقاشی دانشکده هنر و معماری دانشگاه سیستان و بلوچستان

3 مدیر گروه نقاشی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

10.22034/ias.2021.261264.1465

چکیده

پژوهش حاضر به مطالعه موضوع تعلیق روایت در نگارگری و خوانش آن بر اساس تصویر، بر پایه دیدگاه ماکس ایمدال می پردازد. نگارگری به عنوان یکی از نمونه‌های اعلای فرهنگ بصری، دارای زبان بصری قدرتمندی است، که هم روایت مبتنی بر ادبیات اثر را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد و هم دارای ظرفیت های خاص در بیان بصری و هنری است. نگارگری ایرانی از دامان ادبیات برخاسته اما خوانش منحصر خود را از روایت ایجاد کرده است. هنرمند نگارگر با استفاده از تمهیدات خود، روایت ادبی را ترجمه بصری نموده، و در مقابل مخاطب قرار داده، خوانش تصویری متکی بر دیدن است. با استفاده از روش آیکونیک ماکس ایمدال روایت اثر تعلیق می شود تا توسط مشاهده، جوهره اصلی اثر و مفهوم آن درک شود. از این روی فهم از طریق تصویر در مقابل فهم درباره تصویر قرار گیرد، در نتیجه پیش دانسته ها در مورد تصویر تعلیق می گردد و کنش دیدن به عنوان عنصر اصلی دریافت کننده و ایجاد کننده معنا، قرار می‌گیرد. یافته های این پژوهش مبتنی بر سه اصل تحلیل ساختار صوری، چینش صحنه و پیشافکنی چشم انداز منتج به برداشت های ذهنی از واقعیت عینی می شود، فقدان پرسپکتیو جهانِ تصویرشده و اصول طراحی توسط هنرمند ایرانی، نمونه این جهان بینی ذهنی در آرایش صحنه است. برای مطالعه موردی سه نگاره «کشتن اسفندیار ارجاسب را»، «یوسف و زلیخا» و «سماع دراویش» انتخاب شده است. پژوهش در این تحقیق، براساس روش، توصیفی- تحلیلی و روش گردآوری داده‌ها، کتابخانه‌ای اسنادی و پیمایش اینترنتی است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Suspension narrative in painting and reading of the image based on the view Imdahl (Case Study: Killing Esfandiar Arjasb, Yousef and Zulaikha, Deravish Sama Dance

نویسندگان [English]

  • Shohre Alipour 1
  • Mohamadreza Hassani 2
  • Abas Bozorgmehr 3
1 Graduated of Department of Art Research, Faculty of Art and Architecture, University of Sistan and Bluchestan, Zahedan, Iran.
2 Departments: Painting, Faculty: Arts and Architecture, University of Sistan and Baluchestan , Zahedan, Iran
3 Department: Painting, Faculty: art and architecture, University of Sistan and Baluchestan , Zahedan, Iran
چکیده [English]

The present research studies the subject of suspension of narrative in Persian painting and reading it based on the image, based on the view of Max Imdahl. Persian painting, as one of the highest examples of visual culture, has a powerful visual language, which influences the narrative based on the literature of the work, and it also has special capacities in visual and artistic expression. It has emerged from literature but has created its own unique reading of narrative. The artist by using his own contrives, has translated the literary narrative to the visually and put it in front of the audience. In this way, like other visual arts, it expresses visual reading based on seeing. Using the iconic Max Imdahl method, the narration of the work is suspended so that the essence of the work and its meaning can be understood by observing. Therefore, understanding through the image should be placed instead of understanding about the image. As a result, the presumptions about the image will be suspended. The act of seeing becomes as the main element of the receiving and creating of meaning. For a case study, three paintings "Killing Esfandiar Arjasb", "Yusuf and Zuleykha" and "Deravish Sama Dance" have been selected. This research is based on descriptive-analytical method and the method of data collection is on the base of documentary, library and internet browsing.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Persian Painting
  • Max Imdahl
  • Suspension narrative