مطالعات هنر اسلامی

مطالعات هنر اسلامی

راهنمای ارجاع دهی

  • راهنمای ارجاع‌دهی و تنظیم منابع

     60 تا 70 درصد منابع در مقاله، باید از انتشارات و مجلات تحت پوشش اسکوپوس (Scopus)؛ بزرگ‌ترین پایگاه‌دادۀ چکیده و استنادی از انتشارات الزویر یا (ISI)؛ بزرگ‌ترین پایگاه‌دادۀ چکیده و استنادی از انتشارات کلارتیو انتخاب شده باشد. برای دسترسی به حیطه موضوعی فهرست نشریات به لینک زیر مراجعه شود و حوزه پژوهشی را انتخاب کنید:

    تمام منابع در فایل چکیده تفصیلی انگلیسی باید در قالب رفرنس‌دهی مجله به زبان انگلیسی ذکر شوند و منابع فارسی در همان قالب به انگلیسی ترجمه و در انتها، داخل گیومه اگر منبع فارسی باشد، به‌صورت [In Persian] و اگر منبع عربی باشد [In Arabic] نوشته شود. (طبق مثال زیر)

     Fazeli, M. (2007). Sociology of Music Consumption, Tehran: Institute of Communication Culture and Art. [In Persian]

    توجه داشته باشید که در استفاده از کتب ترجمه شده، نام صحیح مؤلف و نام کتاب را جستجو کنید و از ترجمه چنین منابعی اکیداً خودداری کنید.

    توجه شود که جای نقطه، ویرگول و فاصله به‌درستی گذاشته شود و فاصله های اضافه حذف شود و کلمات به هم چسبیدگی نداشته باشد. بین دو رفرنس هیچ اسپیسی نباید وجود داشته باشد.

     ترتیب رفرنس‌ها بر اساس حروف الفبا آورده شود.

     ترجمه انگلیسی منابع باید دقیق باشد. صرفاً از گوگل ترنسلیت استفاده نشود. مثلاً نام الهه در گوگل ترنسلیت The goddess ترجمه می‌شود و باید به این نکته توجه کرد که در منابع فارسی کتاب‌های ترجمه شده نام نویسنده درست ترجمه شود. همچنین، حرف اول نام نویسنده ذکر شود.

     نام سال کتاب‌ها از سال شمسی یا قمری در ترجمه باید به معادل سال میلادی تغییر کند.

     در منابع انگلیسی بعد از نام خانوادگی نویسنده، فقط حرف اول نام او به‌صورت بزرگ ذکر می‌شود. قبل از شماره صفحات حروف p.  یاpp.  کوچک ذکر شود. بین نام دو نویسنده از کلمه اختصاری & استفاده شود و برای منابع ترجمه به‌صورت قالب . (.Zohreh Feizi, Trans) بعد از نام کتاب ذکر شود. شماره ویرایش به صورت:  (Second Ed.). و شماره چاپ به صورت: .(Second vol.) آورده شود.

     همچنین، عناوین کتاب، مقاله، پایان‌نامه از ابتدای هر منبع برداشته شود.

     نام نویسندگان تکراری با منابع متفاوت، به‌صورت کامل تکرار شود.

    در منابع کتابشناختی، نام کتاب به صورت ایتالیک و در منابع مقالات، نام نشریه به صورت ایتالیک ذکر شود.

    حرف اول کلمات کلیدی انگلیسی باید با حرف بزرگ نوشته شود.

    در بخش مشخصات نویسندگان، ابتدا مرتبه علمی، نام رشته، واحد دانشگاهی، نام دانشگاه، شهر، کشور ذکر شود.

     

     روش ارجاع‌دهی و تنظیم منابع

     درونِ متن: روش ارجاع نویسی مقالات نشریه هنر اسلامی درون‌متنی و داخل پرانتز است؛ نام خانوادگی نویسنده، سال انتشار اثر و شمارۀ صفحه یا صفحاتی که مطلب از آن برداشته شده است، باید در متن ذکر شود (نام خانوادگی، سال، شمارۀ صفحه). برای منابع فارسی (تألیف یا ترجمه) حتماً نام نگارنده به فارسی و سال انتشار اثر به شمسی نوشته شود و برای منابع لاتین حتماً نام به انگلیسی و سال به میلادی نوشته شود.

     - درصورتی‌که منبع یک نویسنده داشته باشد: (نام خانوادگی نویسنده، سال نسخۀ استفاده‌شده، صفحه یا صفحات / Author’s name, year, page number). مثال: (احمدی، 1397، 48)؛ (Ahmadi, 2018, 48)

     - درصورتی‌که منبع دو نویسنده داشته باشد: (نام خانوادگی هر دو نویسنده، سال نسخۀ استفاده‌شده، صفحه یا صفحات / Both authors’ name, year, page number).  مثال: (احمدی و صابری، 1397، 48)؛ (Ahmadi & Saberi, 2018, 48)

     - درصورتی‌که منبع سه نویسنده یا بیش از سه نویسنده داشته باشد، برای اولین‌بار نام تمام نویسندگان ذکر می‌شود (نام خانوادگی همۀ نویسندگان، سال نسخه استفاده‌شده، صفحه یا صفحات /All authors’ name, year, page number  و در دفعات بعدی فقط نام نویسندۀ اول و پس از آن عبارت «و همکاران» (در نسخۀ انگلیسی .et al). ذکر می‌شود (نام خانوادگی نویسندۀ اول و همکاران، سال نسخه استفاده‌شده: صفحه یا صفحات / First author’s name et al., year, page number). مثال: بار اول: (احمدی، صابری، محمدی و کاشفی، 1397، 48)؛ (Ahmadi, Saberi, Mohammadi & Kashefi, 2018, 48). دفعات بعد: (احمدی و همکاران، 1397، 48)؛ (Ahmadi et al., 2018, 48)

     درصورتی‌که نام نویسندگان در متن برده شود، فقط سال و (در صورت امکان) شمارۀ صفحۀ منبع ذکر می‌شود. مثال: احمدی و صابری (۱۳۹۷، ۴۸) در پژوهش خود دریافتند که... / و در نسخۀ انگلیسی:

     A study by Ahmadi and Saberi (2018, 48) showed that...

     و درصورتی‌که نویسندگان سه نفر یا بیشتر باشند، بار اول نام همۀ نویسندگان در متن و تاریخ و شماره صفحه در پرانتز و از دفعات بعد نام نویسندۀ اول و پس از آن عبارت «و همکاران» و سپس تاریخ و شماره صفحه در پرانتز ذکر می‌شود. مثال:

     بار اول: احمدی، صابری، محمدی و کاشفی (۱۳۹۷، ۴۸) در پژوهش خود دریافتند که...

     دفعات بعد: احمدی و همکاران (۱۳۹۷، ۵۲) باتکیه‌بر نتایج این پژوهش... / و در نسخۀ انگلیسی:

     A study by Ahmadi, Saberi, Mohammadi & Kashefi (2018, 48) showed that...

     According to the results of their research, Ahmadi et al. (2018, 52) proclaimed that...

    فهرست منابع:

     روش تنظیم منابع، در فهرست پایان مقاله به‌صورت زیر است:

     روش تنظیم منابع برگرفته از شیوه‌نامۀ انجمن روان‌شناسی آمریکا (APA) است. ترتیب قرارگیری منابع ابتدا به ترتیب حروف الفبا و پس از آن به ترتیب تقدم تاریخی اثر است (در مواردی که از یک نویسنده بیش از یک اثر در منابع وجود داشته باشد). در مواردی که از یک نویسنده بیش از یک اثر در یک سال وجود داشته باشد، آثار باید در فهرست منابع با حروف الفبا (که بعد از تاریخ قرار می‌گیرد) از هم متمایز شوند. عنوان کتاب، نام مجله و عنوان کنفرانس باید به‌صورت ایرانیک (ایتالیک) نوشته شوند. در نسخۀ فارسی، باید ابتدا منابع فارسی و سپس منابع لاتین قرار بگیرند و در نسخۀ انگلیسی، منابع فارسی باید با حروف لاتین وارد شوند و همۀ منابع به ترتیب الفبای انگلیسی قرار بگیرند. در مورد مقالات فارسی، درصورتی‌که عنوان انگلیسی اثر موجود باشد (در وبگاه مجلۀ مربوطه، وبگاه کتابخانۀ ملی، و...) کافی است همان عنوان در کنار نام نویسنده و سال انتشار و نام انتشارات ذکر شود، ولی درصورتی‌که عنوان اثر به انگلیسی موجود نباشد، عنوان باید ابتدا با حروف لاتین آوانگاری و سپس به انگلیسی ترجمه شود (نمونۀ ترجمه و آوانگاری منابع فارسی را می‌توانید در انتهای مثال‌های منابع ببینید). نمونه‌های برخی از پرکاربردترین منابع در ادامه آورده شده است.

     مقالۀ مجله

     نام خانوادگی، نام نویسنده. (سال انتشار). عنوان مقاله. نام مجله (ایتالیک). دوره انتشار یا سال (شماره مجله)، شماره صفحه یا صفحات مقاله در مجله.

     کیانی، مژده. (1400). پایگاه اقتصادی - اجتماعی و احساس هویت محله در شهرهای جدید (موردمطالعه شهر جدید بهارستان). مطالعات هنر اسلامی. دوره 18، شماره 41، صص. 394- 405.

     حسن‌پور، مرتضی و سلطان‌زاده، حسین. (1400). تبیین نقش متقابل فرهنگ و هنر در معماری آیینی تکایای مازندران. مطالعات هنر اسلامی. دوره 18، شماره 41، صص. 160 – 184.

     امرایی، مهدی؛ افشار، مرتضی و قاضی‌زاده، خشایار. (1400). واکاوی نقوش سنتی در صورت‌بندی منبت معاصر تهران. مطالعات هنر اسلامی. دوره 18، شماره 41، صص. 38- 54.

     Kiani, M. (2000). Comparative Principles of Sustainable Architecture of Indigenous Residential Buildings in Arid Climates of Iran. Islamic Art Studies, 18(41), pp. 394-405.

     Hasanpoor, M., & Soltanzadeh, H. (1400). An Explanation on the Mutual Role of Culture and Art in the Ritual Architecture of the Takayas of Mazandaran. Islamic Art Studies, 18(41), pp. 160-184.

     Amraei, M.; Afshar, M. & Ghazizade, K. (2021). The Analysis of Traditional Motifs in the Form of Contemporary Inlay in Tehran. Islamic Art Studies, 18(41), pp. 38-54.

     مقالۀ کنفرانس

     عمرانی، بهروز؛ امینیان، محمد و اسدزاده، شبنم. (۱۳۹۲). شکل‌گیری هسته اولیه یک شهر دستوری در دوران اسلامی، نمونۀ موردی: قلعه‌نو تبریز. مجموعۀ مقالات دومین همایش ملی معماری و شهرسازی اسلامی. جلد دوم. تبریز: دانشگاه هنر اسلامی تبریز.

     Neal, J. T. (1971). Education – technology or art? Conference proceedings of the 15th biennial conference held in Adelaide. Conducted by the Library Association of Australia. Sydney: Library Association.

     کتاب تألیفی

     نام خانوادگی، نام نویسنده. (سال انتشار). عنوان کتاب (ایتالیک). شهر محل انتشار: ناشر.

     قبادیان، وحید. (1377). بررسی اقلیمی ابنیۀ سنتی ایران. تهران: مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران.

     Popper, K. R. (2002). The Logic of Scientific Discovery. (2nd ed.). London & New York: Routledge.

     کتاب ترجمه‌شده

     گروبه، ارنست. (1375). معماری جهان اسلام (ترجمۀ یعقوب آژند). تهران: مولی.

     Luria, A. R. (1968). The mind of a mnemonist: a little book about a vast memory, (L. Solotaroff, Trans.). New York: Basic Books. (Original work published 1967).

     برداشت از فصلی (با نویسندۀ مشخص) از کتابِ دارای گردآورنده یا ویراستار علمی

     فخار تهرانی، فرهاد. (1379). حمام‌ها. در معماری ایران (دورۀ اسلامی). گردآوری و تدوین: محمد یوسف کیانی. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم‌انسانی دانشگاه‌ها.

     Hartley, J. T., Harker, O. J., & Walsh, D. A. (1980). Contemporary issues and new directions in adult development of learning and memory. In L. W. Poon (Ed.), Aging in the 1980’s: psychological issues. Washington: American Psychological Association.

     کتاب دارای ویراستار علمی یا گردآورنده

     حاج‌قاسمی، کامبیز (ویراستار). (1383). گنج‌نامه: فرهنگ آثار معماری اسلامی ایران، دفتر هجدهم: حمام‌ها. تهران: دانشگاه شهید بهشتی و انتشارات روزنه.

     Driver, E. & Broisen, A. (Eds). (1989). Child sexual abuse. Basingstoke, UK: Macmillan Education Ltd.

     پایان‌نامۀ منتشرنشده

     محمدزاده، شبنم. (1395). طراحی منظر قلمرو مسجد کبود، (پایان‌نامۀ منتشرنشدۀ کارشناسی‌ارشد معماری منظر). دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.

     Little, P. (1965). Helplessness, depression and mood in end stage renal disease. Unpublished master’s thesis. Wits University, Johannesburg, South Africa.

     منابع آنلاین

     * برداشت مطلب (با نویسندۀ مشخص) از وبگاه

     هاشمی‌مقدم، امیر. (1397). چاره‌اندیشی بزرگان گردشگری جهان برای گردشگری ایران. تاریخ مراجعه: 1398/01/20. قابل‌دسترسی در: http://anthropology.ir/article/31900.html

     Holmes, A. (1998). Greenpeace wins media war. Retrieved from http://www.independent.co.uk/international/green25.htm

     * برداشت مطلب (بدون نویسندۀ مشخص و بدون تاریخ تألیف یا ثبت) از وبگاه

     تعامل شهر و شهروندان با مبلمان. (بی. تا). تاریخ مراجعه: 1397/12/15. قابل‌دسترس در: تعامل - شهر - و-شهروندان - با - مبلمان - http://www.zibasazi.ir/fa/commentarticle/item/9250

     GVU’s 8th WWW کاربر survey. (n.d.). Retrieved August 2000, 8, from http://www.cc.gatech.edu/gvu/user_surveys/survey-1997-10/

     

     

    نمونۀ آوانگاری منابع فارسی در نسخۀ انگلیسی

     - مقاله‌ای که علاوه بر عنوان فارسی عنوان انگلیسی هم دارد.

     Amiri Yasi Aknd, V., Dehghan, A. & Farzi, H. R. (2021). Manifestations of Acquisition of Wisdom and Knowledge in the Timurid Illustrated Manuscript of Kelileh and Demneh with Emphasis on Embodied Cultural Assets. Islamic Art Studies, 18(41), pp. 55-73.

     - مقاله‌ای که عنوان انگلیسی ندارد.

     Saeednia, A. (2000). Pajooheshi dar Rab’e Rashidi [A Research on Rashidi Quarter]. Honar-Ha-Ye-Ziba, 8(0), 47-58.

     - کتابی که علاوه بر عنوان فارسی عنوان انگلیسی هم دارد.

     Shakouie, H. (2003). New Trends in Philosophy of Geography. Tehran: Gitashenasi.

     - کتابی که عنوان انگلیسی ندارد.

     Rashid Najafi, A. (2009). Hammam-ha-ye Tarikhi-ye Tabriz [Historical Baths of Tabriz]. Tabriz: Fan Azar Publications.

     - کتابی که در اصل به زبانی غیر از فارسی نوشته شده، ولی در مقاله از ترجمۀ فارسی آن استفاده شده باشد.

     Giedion, S. (1995). Space, time and architecture: the growth of a new tradition. (Translated from English to Persian by M. Mozayeni). Tehran: Elmi Farhangi Publication.

     



    دستورالعمل هایپرلینک کردن استنادها و فهرست منابع

    الف) هایپرلینک کردن داخلی (ایجاد پیوند میان منابع داخل متن با رفرنس‌های پایانی مقاله):

    1- اولین قدم نشاندار (Bookmark) کردن منابع انتهای مقاله است. برای این کار به بخش فهرست منابع در انتهای مقاله میرویم.

    2- رفرنس شماره 1 را انتخاب (Select) میکنیم:

     Baurain, B. (2011). Common ground with a common faith: Dewey's idea of the “religious”. Education and Culture, 27(2), 74-91.

    -3 از نوار باالی نرم افزار word گزینه insert را انتخاب کرده و منوی Bookmark را زده و یک نام برای آن انتخاب میکنیم. مثال منبع 1 (توجه کنید در انتخاب نام، نباید از فاصله استفاده کنید). با این کار اولین منبع انتخاب شده در فهرست منابع پایانی، با نام منبع 1 اصطالحاً نشاندار (Bookmark) شده است.

    -4 به همین ترتیب تمامی رفرنسهای انتهای مقاله را به ترتیب (منبع 2، منبع 3، منبع 4 و ...). نشاندار میکنیم.

    -5 پس از نشاندار کردن همه منابع پایانی مقاله، به ابتدای متن مقاله برمیگردیم و اولین رفرنس داخل مقاله را پیدا میکنیم. مثلا (صادقی و علی اکبری، 45:1403) آن را انتخاب (Select) می کنیم:

    (Beyrami & Biouki-Yazdani,2020)

    -6از نوار بالای نرم‌افزار Word گزینه Insert را انتخاب کرده و منوی Hyperlink را می‌زنیم. سپس از میان گزینه‌های سمت چپ پنجره باز شده عبارت (Place in This Document) را انتخاب می‌کنیم. با انتخاب گزینه فوق، بخش‌های نشان‌دار شده مقاله (منبع 1، منبع 2، منبع 3 و...). نمایش داده می‌شوند. سپس می‌توان به‌راحتی منبع 1 را انتخاب کرده و رفرنس شماره 1 درون متن را به آن که قبلاً نشان‌دار شده، هایپرلینک کرد. به‌این‌ترتیب می‌توان سایر منابع درون متن را به رفرنس‌های انتهای مقاله هایپرلینک نمود.

     

    ب) هایپرلینک کردن منابع انتهایی (ایجاد پیوند به لینک DOI):

    -1به فهرست منابع مقاله می‌رویم و لینک DOI مثلاً (https://doi.org/10.1007/s41870-021-00797-6) را انتخاب (Select) می‌کنیم.

    -2از نوار بالای نرم‌افزار Word گزینه Insert را انتخاب کرده و منوی Hyperlink را می‌زنیم.

    3- از میان گزینه های سمت چپ پنجره باز شده عبارت (Exciting File or Homepage) را انتخاب می کنیم و در منوی  Adressکه در پایین پنجره باز میشود آدرس لینک DOI را جایگزاری و تأیید می کنیم.