ابراهیمزاده، عیسی و نیری، ناصر. (1397). «سنجش و ارزیابی وضعیت شاخصهای شهر خلاق، مطالعه موردی: مناطق پنجگانه شهر زاهدان». فصلنامه جغرافیا و توسعه، شماره 52، 7.
اشتری، حسینی؛ مهدنژاد، حافظ. (1393). شهر خلاق، طبقه خلاق، نیمرخ شهر،. چاپ دوم، تهران: انتشارات تیسا.
اکبری مطلق، مصطفــی. (1392). «بررسی ابعاد نظریه شهر خلاق وتأثیر آن بر توسعه شهری پایدار با تأکید بر تجارت جهانی». همایش ملی معماری پایدار و توسعه شهری بوکان، 26اردیبهشت 1392.
ﺑﯿﺪرام، رسول. (1395). «رﺷﺪ و ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺷﻬﺮ ﺧﻼق». ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ آﻣﻮزﺷﯽ- ﻋﻠﻤﯽ، ﺧﺒﺮی و ﺗﺤﻠﯿﻠﯽ دانشبنیان، شماره 6، 31-18.
تقوایی، مسعود؛ کیومرثی، حسین. (1391). کاربرد تکنیکها و مدلها در برنامهریزی و مدیریت توریسم. تهران: نشر معظمی.
تقوایی، مسعود؛ جوزی خمساویی، علی. (1391). پدافند غیرعامل و امنیت شهری اصفهان. تهران: نشر معظمی.
----------------------. (1391). برنامهریزی طرحهای اکوتوریسم دانشگاه اصفهان، تهران: شاخص پژوه.
تقوایی، مسعود؛ جوزی خمساویی، علی. (1394). برنامهریزی و مدیریت مخاطرات شهری، دانشگاه اصفهان، تهران: نشر نگار خانه.
تقوایی، مسعود؛ صیادی، فرزین. (1396). مدیریت شهری و شهر خلاق. تهران: مؤسسه بهینه آمودن، نشر ترخون.
----------------------. (1397). طراحی خلاقانه و شهری خلاق، تهران: مؤسسه بهینه آمودن، نشر ترخون.
جوهانسون، هان. (1397). شهرهای اینده (چالشها، تصورات، روشهای پیشرفت) موضوع شهرسازی عضو اتحادیه اروپا. ترجمه: تقوایی، مسعود؛ صیادی، فرزین، تهران: مؤسسه بهینه آمودن، نشر ترخون.
جعفری، شیوا. (2018). مدخل برگزیده: تهران- جغرافیا، www.cgie.org.ir، بایگانیشده از روی نسخه اصلی در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۸. دریافتشده در ۲۰۱۸-۰۶-۱۰.
ﺣﺎﻓﻆﻧﯿﺎ، محمدرضا. (1389). روش ﺗﺤﻘﯿﻖ در ﻋﻠﻮم اﻧﺴﺎﻧﯽ، ﭼﺎپ ﻫﺸﺘﻢ. ﺗﻬﺮان: اﻧﺘﺸﺎرات ﺳﻤﺖ.
ﺣﺴﯿﻦﭘﻮر، سیدعلی؛ ﻏﺮﯾﺐ، امید؛ اﮐﺒﺮی ﻣﻄﻠﻖ، مصطفی و ﻧﺠﻔﯽ، محدثه. (1392). ﺷﻬﺮ ﺧﻼق- اﻗﺘﺼﺎد ﭘﺎﯾﺪار، ﺟﻠﺪ دوم، ﺗﻬﺮان: ﻧﺸﺮ ﻃﺤﺎن.
ﺣﯿﺪری، غلامحسین. (1390). «ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺧﻼﻗﯿﺖ و ﺧﻼﻗﯿﺖ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ». ﻓﺼﻠﻨﺎﻣﻪ اﺑﺘﮑﺎر و ﺧﻼﻗﯿﺖ در ﻋﻠﻮم اﻧﺴﺎﻧﯽ، ﺷﻤﺎره دوم، 88-57.
حسینی، سیدعلی؛ قلیپور، یاسر و مظفری، اعظم. (1395). «تحلیل شاخصهای شهر خلاق و ارتباط آن با توسعه پایدار شهری نمونه موردی: شهر رشت». نشریه معماری و شهرسازی ایران، شماره 13، 227-209.
ﺧﺴﺮوی، ندا. (1389). «اﻧﺪﯾﺸﻪ ﺧﻼق، ﺷﻬﺮ ﺧﻼق». ﻣﺠﻠﻪ ﺷﻬﺮداریﻫﺎ، ﺷﻤﺎره 100، 115-102.
رﺑﺎﻧﯽ ﺧﻮراﺳﮕﺎﻧﯽ، علی؛ رﺑﺎﻧﯽ، رسول؛ ادﯾﺒﯽ، مهدی و ﻣﻮذﻧﯽ، احمد. (1390). «ﺑﺮرﺳﯽ ﻧﻘﺶ ﺗﻨﻮع اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ در اﯾﺠﺎد ﺷﻬﺮ ﺧﻼق و ﻧﻮآور ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻮردی ﺷﻬﺮ اﺻﻔﻬﺎن». ﻓﺼﻠﻨﺎﻣﻪ ﺟﻐﺮاﻓﯿﺎ و ﺗﻮﺳﻌﻪ، ﺷﻤﺎره 21، 48-32.
رجبی، آزیتا. (1396). «شهر هوشمند، شهری به سوی پایداری». کنفرانس بینالمللی عمران، معماری و شهرسازی ایران معاصر، تهران.
سرمد، زهره؛ بازرگان، عباس و حجازی، الهه. (1393). روشهای تحقیق در علوم رفتاری، چاپ27، تهران: آگاه.
سعیدی، هادی. (1393). «شهر خلاق». مجله شهرداریها، شماره 9.
سیفالدینی، فرانک و میره، محمد و پورشیخانی، زهرا. (1386). «جغرافیا شهر و برنامهریزی شهری در بستر جهانیشدن». نشریه مسکن و انقلاب، شماره 110.
ﺷﺒﺎﻧﯽ، امیرحسین و اﯾﺰدی، محمدسعید. (1394). «روﯾﮑﺮدی ﻧﻮﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﺎزآﻓﺮﯾﻨﯽ ﺷﻬﺮ ﺧﻼق». ﻓﺼﻠﻨﺎﻣﻪ ﺷﻬﺮ خلاق، شماره 2، 10-1.
شفیعی، زاهد؛ فرخیان، فیرزوه و میرقدر، لیلا. (1392). «اصفهان به عنوان شهرخلاق صنایع دستی با رویکرد توسعه گردشگری». فصلنامه بینالمللی انجمن جغرافیایی ایران، دورة جدید، شماره 43، 1.
شکویی، حسین. (1387). دیدگاههای نو در جغرافیای شهری. چاپ دوازدهم، تهران: سمت.
صیادی، فرزین. (1396). برنامهریزی شهر خلاق از نظریه تا اجرا. تهران: نشر ترخون.
ﻋﺒﺪی، علی و همکاران. (1393). «ﺷﻬﺮ ﺧﻼق: ﻣﺒﺎﻧﯽ، ﺷﺎﺧﺺﻫﺎ، اﺳﺘﺮاﺗﮋیﻫﺎ». اوﻟﯿﻦ ﻫﻤﺎﯾﺶ ﻣﻠﯽ ﺷﻬﺮﻫﺎی ﺧﻼق و ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﯾﺪار، ﻣﺆﺳﺴﻪ ﺷﺎﺧﺺ ﭘﮋوه اﺻﻔﻬﺎن، دی 1393.
عسگری سواد جانی، علیرضا. (1393). «ارزیابی تطبیقی شاخصهای شهر خلاق در کلان شهرهای ایران نمونه موردی: اصفهان». پایاننامۀ کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران.
قربانی و همکاران. (1393). نگرشی بر الگوی نوین آمایش شهری. تبریز: انتشارات فروزش.
فرهودی، رحمتاله و همکاران. (1390). «سنجش توسعه پایدار محلههای شهری با استفاده از منطق فازی وسیستم اطلاعات جغرافیایی (مطالعه موردی منطقه 17 تهران)». پژو هشهای جغرافیایی، دوره 43، شماره 77، 110-89.
فتوحی مهربانی، باقر. (1395). «تحلیلی بر مفهوم فلوریدایی شهر خلاق». سمینار آیندهپژوهی توسعه ملی ایـران در بسـتر جغرافیـا، تهران: دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات.
قربانی، رسول؛ حسینآبادی، سعید و طورانی، علی. (1392). «شهرهای خلاق، رویکردی فرهنگی در توســعه شــهری». فصلنامه مطالعات جغرافیایی مناطق خشک، شماره 11، 18-1.
کلانتــری، بهرنگ؛ یارقلــی، وحید و رحمتی، اکبــر. (1391). «فضای جمعی و شهر خلاق». فصلنامه منظر». دوره4، شماره 19، 79-74.
گلکار، کورش. (1397). «کیفیت طراحی شهری». نشریه علمی پژوهشی صفه، دوره 11، شماره32، 44 -32.
ﻟﻨﺪری، چارلز و ﺑﯿﺎﻧﭽﯿﻨﯽ، فرانکو. (1393). ﺷﻬﺮ ﺧﻼق. ﺗﺮﺟﻤﻪ: اﺻﻐﺮ ﺿﺮاﺑﯽ، ﻧﺴﺎء ﺧﺰاﯾﯽ و ﻓﺮﯾﺎد ﭘﺮﻫﯿﺰ، اﺻﻔﻬﺎن: اﻧﺘﺸﺎرات ﺷﺎﺧﺺ ﭘﮋوه.
محمدی، مریم. (1395). تحلیل ویژگیها و الزامات شهر خلاق برای جذب طبقه خلاق (نمونه موردی: شهر تهران)، پایاننامه کارشناسی ارشد مدیریت شهری، دانشگاه علامه طباطبایی تهران.
ﻣﺤﻤﺪی، کمال و مجیدفر، فرزان. (1389). «دوران ﺷﻬﺮ ﺧﻼق». ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺷﻬﺮداریﻫﺎ، ﺷﻤﺎره 200، 16-12.
ﻣﺨﺘﺎری ﻣﻠﮏآﺑﺎدی، رضا؛ ﺳﻘﺎﯾﯽ، محسن و اﯾﻤﺎن، فاطمه. (1393). «ﺳﻄﺢﺑﻨﺪی ﻣﻨﺎﻃﻖ ﭘﺎﻧﺰدهﮔﺎﻧﻪ اﺻﻔﻬﺎن از ﻟﺤﺎظ ﺷﺎﺧﺺﻫﺎی ﺷﻬﺮ ﺧﻼق ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺪلﻫﺎی ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی ﻣﻨﻄﻘﻪای». ﻣﺠﻠﻪ ﭘﮋوﻫﺶ و برنامهریزی شهری، شماره 16، 5-34.
ﻣﺮﮐﺰ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮان. (1392). ﺷﻬﺮ ﺧﻼق (ﻣﺒﺎﻧﯽ ﻧﻈﺮی و ﺷﺎﺧﺺﻫﺎ)، داﻧﺶ ﺷﻬﺮ، ﺷﻤﺎره 196، ﻣﻌﺎوﻧﺖ ﻋﻠﻢ و ﻓﻨﺎوری ﻣﺮﮐﺰ.
مشکینی، ابوالفضل؛ حاتمینژاد، حسین؛ مهدنژاد، حافظ و پرهیز، فریاد. (1393). شــهر خلاق الگویی نوین برای توسعه دانش بنیان در حوزة مدیریت شهری، تهران: نشر آراد کتاب.
معاونت حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران. (1397). (برنامه پیشنهادی کاهش آلودگی هوای تهران) شرکت کنترل کیفیت هوا، شهرداری تهران.
ﻣﺸﮑﯿﻨﯽ، ابوالفضل؛ ﻗﺎﺋﺪرﺣﻤﺘﯽ، صفر و ﻋﺴﮕﺮی، علیرضا. (1393). «ارزﯾﺎﺑﯽ ﺗﻄﺒﯿﻘﯽ ﺷﺎﺧﺺﻫﺎی ﺷﻬﺮ ﺧﻼق در ﮐﻼﻧﺸﻬﺮﻫﺎی اﯾﺮان (ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻮردی: ﺷﻬﺮﻫﺎی ﺗﻬﺮان و اﺻﻔﻬﺎن)». اوﻟﯿﻦ ﻫﻤﺎﯾﺶ ﻣﻠﯽ ﺷﻬﺮﻫﺎی ﺧﻼق و ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﯾﺪار، ﻣﺆﺳﺴﻪ ﺷﺎﺧﺺ ﭘﮋوه اﺻﻔﻬﺎن، دی 1393.
موسوی، میرنجف. (1393). «رتبهبندی محلات سردشت از نظر حرکت بهسوی خلاقیت با تأکید بر تحقق شهر خلاق با استفاده از تاپسیس وAHP ». فصلنامه جغرافیا و آمایش شهری. دوره4، شمار10، 37-19.
ﻧﯿﺖﻣﻘﺪم، ص و همکاران. (1393). «ﺟﺎﯾﮕﺎه ﺻﻨﺎﯾﻊ ﺧﻼق در ﺷﻬﺮ ﺧﻼق». اوﻟﯿﻦ ﻫﻤﺎﯾﺶ ﻣﻠﯽ ﺷﻬﺮﻫﺎی ﺧﻼق و ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﯾﺪار، ﺷﺎﺧﺺ ﭘﮋوه، اﺻﻔﻬﺎن، دی 1393.
نفوس مسکن. (1395). سرشماری عمومی نفوس مسکن تهران :23.
Alrabady, R. (2013). Creative cities through local heritage revival: a perspective from Jordan/Madaba. International Journal of Heritage Studies. Vol. 19. No. 3. 288–303.
Andy, S.; Paul, J.; Magee, L.; Steger, M. (2015). Urban Sustainability in Theory and Practice: Circles of Sustainability. London: Routledge.
Aranha, E.A.; Prado Garcia, N.A; Dos Santos, P.H. (2017). Fostering Entrepreneurship, Creativity and Innovation in Cities, International Business Research; Vol. 10, No. 4.
Brown, L. R. (2011). World on the Edge. Earth Policy Institute. Norton. ISBN 978-0-393-08029-2.
Buehler, R.; Pucher, J. (2011). Sustainable Transport in Freiburg: Lessons from Germany's Environmental Capital. International Journal of Sustainable Transportation. 5: 43–70.
Center of excellence of Creatve Industries and innovaton (CCI) (2012). CCI creatve city index 2012
Çetindamar D.; Günsel, A. (2011). Measuring the Creativity of a City: AProposal and an Application. European Planning Studies. Vol. 20. No. 8.
Cronbach, L.J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika. 16. 297-334.
Darchen, S.; Tremblay, D. (2010). What attracts and retains knowledge workers/students: The quality of place or career opportunities? Journal homepage: www.elsevier. Com.
Dzialek, J. (2014). Is KARAKOW Attractive to Young Members of The Creative Class? Urban Policy Implications, The idea of creative city/The urban policy debate. Cracow. 69-82.
Editors, History com. Industrial Revolution. HISTORY. Retrieved 2020-11-03
Eglins-Eglitis.A.; Lusena-Ezera. I. (2016). From industrial city to the creative city: development policy challenges and Liepaja case, Procedia Economics and Finance 39.122 – 130.
Evans, G. (2009). Creative Cities, Creative Spaces and urban policy. Urban studies. N 46. Pp.1003-1040.
Florida, R. (2012). The Rise of the Creative Class-Revisited: Revised and Expanded. Basicbooks.
Florida, R. (2014). The creative class and economic development, Economic Development Quarterly. 28(3). PP.196 –205.
Florida, R. (2002): The Rise of the Creative Class. And how it’s Transforming Work, Leisure, Community and Everyday Life. New York: Basic Books.
Florida, R; Irene, T. (2004). Europe in the Creative Age. Creative Class Group (February):48. Retrieved. http://www.creativeclass.com/rfcgdb/articles/Europe_in_the_Creative Age_2004.pdf).
Florida, R. (2011). Creativity and Prosperity: The Global Creativity Index. Martin Prosperity Institute.
Florida, R. (2005). Cities and the Creative Class. Routledge.
Fornell, C.; Cha, J. (1994). Advan. Meths. Market. Res. 407. PP52–78.
Fornell, C.; Larcker, D. (1981). Structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research. 18(1). PP. 39-50.
Gilbert, C., and et.al. (2012). Cool places, creative places? Community perceptions of cultural vitality in the suburbs. International Journal of Cultural Studies.15. PP. 287 –302.
Girard, L.F.; Baycan, T.; Nijkamp, P. (2011). Sustainable city and creativity: promoting creative urban initiatives. Ashgate Publishing, Ltd.
Goal 17. (2020). Department of Economic and Social Affairs. sdgs.un.org.
Hair, J.F; Ringle, CM; Sarstedt, M.; Mark, J. (2011). Theory. Pract. 19. PP.139-52.
Hall, P. (2000). Creative Cities and Economic Development. Urban Studies. 37(4). PP. 639–649. https://doi.org/10.1080/00420980050003946
Henseler, J.; Ringle, CM.; Sarstedt, M. (2015). J. Acad. Market. Sci. 43 115-35
Hulland, J. (1999). Use of partial least squares (PLS) in strategic Management research: A review of four recent studies. Strategic Management Journal. 20(2). PP.195–204.
Hutter, M. (2014). Controveries about and in creative cities, The idea of creative city. The urban policy debates. Cracow. PP. 5-11.
Inkinen, J. (2016). Introduction: Innovation in the city and innovative cities. Innovation: management. policy & practice.PP. 136-145.
IPCC Fifth Assessment Report. (2014). Climate Change 2014: Impacts, Adaptation and Vulnerability. Geneva (Switzerland): IPCC.
Issues and trends in education for sustainable development. Paris: UNESCO. (2018). p. 7. ISBN 978-92-3-100244-1.
Issues and trends in education for sustainable development. Paris: UNESCO. (2018). p. 7. ISBN 978-92-3-100244-1.
Jacob Trip, J. (2012). Stefan Kratke: The creative capital of cities: interactive knowledge creation and the urbanization economies of innovation. Springer Science. Business Media B.V, (Book Review).
Jani, H., and etl. (2015). Exploring the Islamic Garden Concept as Inspirational Landscape Design. Asian Conference on Environment-Behaviour Studies Chung-Ang University, Seoul, S. Korea.PP. 359-368.
Jopek, D. (2014). Good City Form, Creatve New York, The idea of creatve city. The urban policy debate Conference. PP.182-187.
Kirchberg, V. (2006). Book Reviews: The City as an Entertainment Machine, by Terry Nicholas Clark: Art and Commerce in the Postindistrial City. City&Community. 5(3). PP. 199-202.
Kline, R.B. (2010). Principles and practice of structural equation modeling (3th ed). New York: Guilford Press.
Kolmogorov AN. (1933). Sulla determinazione empirica di una legge di distribuzione. Giornale dell’ Instituto Italiano degli Attuari. 4. PP.83–91.
Lampel, J.; Germain, O. (2015). Creative industries as hubs of new organizational and business practices. Journal of Business Research. published in Elsevier. PP. 1-7.
