آندرسون، تری و الومی، فتی. (1394). یادگیری الکترونیکی از تئوری تا عمل. ترجمه: زمانی، عشرت و عظیمی، امین، تهران: انتشارات مهر البرز.
اجتهادی، مصطفی؛ قورچیان، نادر قلی و میرزایی، نورالدین. (1396). «ساختگرایی و ارتباطگرایی در آموزش الکترونیکی». فصلنامه فنآوری اطلاعات و ارتباطات در علوم تربیتی. دوره 7، 4 (پیاپی 28)، 29-5.
پرنس، م. جی و فلدر، ر. ام. (2006). روشهای استقرایی: تعریفها، مقایسهها و مبانی تحقیقی. ترجمه: فردانش، ه. تهران: انتشارات کویر.
جهانآرا، عبدالرحیم؛ سرمدی، محمدرضا؛ اسمعیلی، زهره و ضرابیان، فروزان. (1397). طراحی و اعتباریابی مدل آموزش از راه دور پروژه محور با تأکید بر رویکرد سازندهگرایی». تدریس پژوهی. شماره چهارم، 105-86.
رضایی گرمه چشمه، محسن. (1399). «طراحی آموزشی برای تدریس گروههای عاملی در بستر ساختگرایی». فصلنامه رشد آموزش شیمی. پیاپی ۱۳۰ ، 21-19.
سیف، علیاکبر. (1393). روانشناسی پرورشی نوین: روانشناسی یادگیری و آموزش، چاپ ششم، تهران: انتشارات دوران.
شریعتمداری، علی. (1397). اصول و فلسفه تعلیموتربیت. چاپ شصت و ششم، تهران: انتشارات امیرکبیر.
صالحی عمران، ابراهیم؛ عابدینی بلترک، میمنت. (1395). بررسی میزان بهکارگیری عناصر برنامه درسی سازندهگرا در آموزش عالی: یک مطالعه ترکیبی (موردمطالعه: دانشگاه شیراز). دو فصلنامه مطالعات برنامه درسی آموزش عالی، شماره 14، 32-7.
فیروزی، ز.؛ کرمی، م.؛ سعیدی رضوانی، م. و کارشکی، ح. (1394). «بررسی اثربخشی روش دیوید مریل در آموزش ضمن خدمت معلمان». نشریه مطالعات آموزش و یادگیری، 7(1)، 49-70.
Adick, Ch. (2017). Bereday and Hilker: origins of the 'four steps of comparison'model. Compar Educ; 54(3): 1-14. DOI: 10.1080/03050068.2017.1396088
Anderson, T., & Dron, J. (2011). Three Generations of Distance Education Pedagogies. International Review of Research in Open and Distance Learning.
Architectural Association School of Architecture. (2019/2021). Academic Programmes. https://www.aaschool.ac.uk/academicprogrammes
Bettazzoli, N. (2015) A Didactic Model for Teaching Bioethics: Didactic Constructivism and Narrative Imagination. The Co-construction of Critical Judgments, Narration, and Representation of Emotions and Feelings. Volume 174, 12 February 2015, p. 2174-2183.
Bilkent University Department of Architecture. (2019/2021). Graduate Program. http://arch.bilkent.edu.tr/program/graduate.html
Dewey, J. (1981/1925) .Experience and Nature, In Jo Ann Boydston. (ed.), John Dewey: The Later Works 1925-1953. Volume 1. Carbondale. IL: Southern Illinois University Press.
Dole, J.A., Duffy, G.G., Roehler, L.R. and Pearson, D.D. (1991). Moving from the Old to the New: Research on Reading Comprehension Instruction. American Education Research Association. Review o of Educational Research, pp. 239-264.
Doolittle, Peter E. (1999). Constructivism and online education. Virginia Tech pdoo@vt.edu
Harvard University. (2019/2021). Harvard Graduate School of Design, Master in Architecture II. https://www.gsd.harvard.edu/architecture/master-in-architecture-ii/
Kurt, S. (2011). Use of constructivist approach in architectural education. 3rd World Conference on Educational Sciences. Istanbul, Turkey, Volume 15, p. 3980-3988.
Mattar, J. (2018). Constructivism and connectivism in education technology: active, situated, authentic, experiential, and anchored learning. RIED. Revista iberoamericana de educación a distancia. v. 21, n. 2; p. 201-217.
McLoughlin, C. & Lee, M.J.W. (2007). Social software and participatory learning: Extending pedagogical choices with technology affordances in the Web 2.0 era. In Proceedings of 24th ASCILITE conference - ICT: Providing choices for learners and learning (pp. 664-675) Nanyang: Nanyang Technological University.
National Architectural Accrediting Board. (2016). History. https://www.naab.org/about/history/
O’Connor, Kate. (2020). Constructivism, curriculum and the knowledge question: tensions and challenges for higher education. Studies in Higher Education. Volume 47, 2022, Issue 2, p. 412-422.
Orehovački, T. (2012). Taxonomy of Web 2.0 Applications with Educational Potential, Transformation in Teaching: Social Media Strategies in Higher Education, Santa Rosa, California: Informing Science Press. pp. 43-72.
Paliscar, A. S. (1998). Social constructivist in teaching and learning. Annual Review of psychology, Vol. 94, 331-345.
Parra, Julia & Bontly, Susan W. (2016). Transforming learning environments: Co-constructionism in higher education classrooms. Association for the Advancement of Computing in Education (AACE). Waynesville, NC.
Şahin, M. (2012). Pros and cons of connectivism as a learning theory. International Journal of Physical and Social Sciences.
Shawer, S. (2010). Communicative-Based Curriculum Innovations between Theory and Practice: Implications for EFL Curriculum Development and Student Cognitive and Affective Change. The Curriculum Journal, 21, 333-359.
Taber, K. S. (2019). Constructivism in Education: Interpretations and Criticisms from Science Education. In Information Resources Management Association (Ed.), Early Childhood Development: Concepts, Methodologies, Tools, and Applications (pp. 312-342). Hershey, Pennsylvania: IGI Global.
Vygotsky, L. S. (1978). Tool and symbol in child development, In M. cole V. Johon s. Scribrer & E.soubeman (Eds.), Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge: Harvard University Press.
Wu, Dezhi, Bieber, Michael & Hiltz, Starr R. (2019) Engaging Students with Constructivist Participatory Examinations in Asynchronous Learning Networks, Journal of Information Systems Education, Vol. 19, Iss. 3, Since December 11.
