مطالعات هنر اسلامی

مطالعات هنر اسلامی

تحلیل و تبیین نظام فلسفی هگل و تأثیر آن بر فهم هنر رمانتیک

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 گروه فلسفه هنر، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
2 گروه پژوهش هنر، دانشگاه هنر، تهران، ایران
10.22034/ias.2025.510106.2412
چکیده
هگل ازجمله فلاسفه نظریه‌پرداز در حوزه هنر است. تلاش برای تحلیل تحولات متأخر هنر با تکیه بر نظریات هگل می‌تواند گوشه‌هایی از زوایای پنهان تحولات هنر را آشکار سازد. این تحقیق به تحلیل هنر دوره رمانتیک با تأکید بر نظریه پایان هنر هگل می‌پردازد. هدف اصلی این تحقیق تحلیل و تبیین نظام فلسفی هگل و تأثیر آن بر فهم هنر رمانتیک است. با واکاوی طبقه‌بندی سه‌گانه هنرها و ارتباط آن با حقیقت و روح، سعی می‌شود تا نقش هنر در پیشرفت آگاهی انسان در طول تاریخ تحلیل گردد. این پژوهش با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی، به‌دنبال ایجاد ارتباطی میان هنر، دین و فلسفه و تبیین گذار روح از محسوس به معقول است. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که در دوره رمانتیک، روح تمایل دارد تا از قالب‌های محسوس فراتر رود و به معقول نزدیک‌تر شود. این روند منجر به پایان هنر به‌عنوان یک شکل تجلیِ مطلق می‌گردد. همچنین، از منظر هیدگر، هنر هرگز نمی‌میرد و همواره در جست‌وجوی انکشاف حقیقت باقی می‌ماند. این یافته‌ها می‌توانند به درک عمیق‌تری از تحولات هنری و فلسفی در تاریخ بشر کمک کنند.
 
اهداف پژوهش:

تحلیل و تبیین نظریه پایان هنر هگل و ارتباط آن با هنر رمانتیک.
تحلیل نظام فلسفی هگل و تأثیر آن بر فلسفه هنر.

 
سوالات پژوهش:

نظریه پایان هنر هگل چه تأثیری بر فهم ما از هنر رمانتیک دارد؟
چگونه منطق هگلی می‌تواند به تحلیل دوره‌های هنری کمک کند؟

 
 
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

Analysis and Explanation of Hegel's Philosophical System and Its Influence on the Understanding of Romantic Art

نویسندگان English

Ali Shekarkhar 1
Esmaeil Bani Ardalan 2
1 Department of Philosophy of Art, Shahrood Branch, Islamic Azad University, Shahrood, Iran
2 Department of Art Research, University of Arts, Tehran, Iran
چکیده English

This study analyzes Romantic period art with an emphasis on Hegel’s theory of the end of art. The primary objective is to examine and explain Hegel’s philosophical system and its influence on the understanding of Romantic art. By exploring the tripartite classification of the arts and its connection to truth and spirit, the study seeks to analyze the role of art in advancing human consciousness throughout history. Adopting a descriptive-analytical approach, the research aims to establish a connection between art, religion, and philosophy, elucidating the transition of spirit from the sensible to the intelligible. The findings indicate that in the Romantic era, spirit tends to transcend sensory forms and move toward the intelligible. This process leads to the end of art as an absolute mode of manifestation. Additionally, from Heidegger’s perspective, art never dies and always remains in pursuit of the disclosure of truth. These insights contribute to a deeper understanding of artistic and philosophical transformations throughout human history.
Research Objectives:

Analysis and explanation of Hegel’s theory of the end of art and its connection to Romantic art.
Examination of Hegel’s philosophical system and its impact on the philosophy of art.

Research Questions:

What impact does Hegel’s theory of the end of art have on our understanding of Romantic art?
How can Hegelian logic contribute to the analysis of artistic periods?

کلیدواژه‌ها English

Hegelian Logic
Philosophy of Art
Hegel&‌rsquo
s Theory of the End of Art
Romantic Art
آدورنو، ت. (1970). نظریه زیبایی‌شناسی. مینه‌سوتا: انتشارات دانشگاه مینه‌سوتا.
پین، جی. (2014). هگل و پایان هنر. انتشارات راتلج.
دیوید، جیمز. (1395). زیبایی‌شناسی هگل: هنر، اسطوره و جامعه، مترجم: عبدالله سالاروند، تهران: شرکت انتشارات نقش جهان مهر.
ردینگ، پل. (1393). هگل. ترجمه: محمد مهدی اردبیلی، تهران: انتشارات ققنوس.
ژیلسون، اتین. (1394). هستی در اندیشه فیلسوفان. ترجمه: حمید طالب‌زاده. تهران: نشر حکمت.
ژیمنز، مارک. (1393). زیباشناسی چیست. ترجمه: محمدرضا ابوالقاسمی، چ3، تهران: نشر ماهی.
ستیس، و.ت. (1393). فلسفه هگل. ترجمه: حمید عنایت، تهران: انتشارات امیرکبیر.
سید احمدیان، علیرضا. (1394). خدایگانی و بندگی. تهران: نشر چشمه.
عبادیان، محمود. (1390). گزیده زیباشناسی هگل. تهران: فرهنگستان هنر.
مجتهدی، کریم. (1390). افکار هگل. تهران: ناشر: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
کلارک، دی. (2006). هنر و فلسفه هگل. آکسفورد: انتشارات آکسفورد.
گات، ب، لوپس. د. (1391). دانشنامه زیبایی‌شناسی. گروه مترجمان، چ5، تهران: فرهنگستان هنر.
گادامر، ه. (1986). حقیقت و روش. تهران: انتشارات بلومزبری.
لاکست، ژان. (1393). فلسفه هنر. ترجمه: محمدرضا ابوالقاسمی، چ دوم، تهران: نشر ماهی.
معارف، عباس. (1390). نگاهی دوباره به مبادی حکمت انسی، آبادان: نشر پرسش، آبادان.
هایدگر، م. (1977) سرچشمه اثر هنری. انتشارات دانشگاه ایندیانا.
هگل، گ. و. ف. (1835) درس‌های زیبایی‌شناسی. آلمان: انتشارات دانشگاه آلمان.
هگل، گئورگ ویلهلم. (1391). دانش منطق. ترجمه: ابراهیم ملک اسماعیلی، تهران: نشر نگاه.
----------------. (1391). مقدمه‌ای بر زیباشناسی، ترجمه: ستاره معصومی، تهران: نشر آرشام.
----------------. (1392). دانشنامه علوم فلسفی. ترجمه: حسن مرتضوی، تهران: نشرلاهیتا.
----------------. (1394). آگاهی و خودآگاهی در پدیدارشناسی روح. ترجمه: محمد مهدی اردبیلی، تهران: نشر روزبهان.
----------------. (1390). عقل در تاریخ. ترجمه: حمید عنایت، تهران: انتشارات شفیعی.
هولگیت، استیون. (1393). زیبایی‌شناسی هگل. ترجمه: گلناز نریمانی. تهران: انتشارات ققنوس.
James, D. (2009). ART, MYTH and Hegels Aesthetic, continumm international publication group
Maker,W. (2000). Hegel and Aesthetics, Statey University of New York press
Shekarkhar, A. & Bani Ardalan, E. (2020), The Historical study and gradual change of Art with the emphasis on theory of End of Art in Hegel's Thought, Philosophical Investigations, Vol. 14, Issue: 32, 304-315